Profil de Nu*No0mN!m*.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:*..Nu*No0...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
|
25 juillet ...~*..LIFE..*~ จะสอบ จะสอบ จะสอบ
อีกแล้ว..........
และต่อจากนี้ชีวิตก้อจะมีแต่อ่านหนังสือ
เพราะต้องเตรียมสอบศรว
(คือส่วนหนึ่งของการได้ใบประกอบโรคศิลป์น่ะแระแต่อันนี้วัดความรู้ของpre clinic)
วันก่อนทางคณะจัดประชุมเรื่องนี้
อาจารย์หลายท่านตั้งแต่คณบดีพยายยามมากระตุ้นให้เรารู้สึกตัวว่าต้องเตรียมตัวได้แล้วนะ
ถ้าไม่อยากสอบตก
สอบตกนี่ต้องสอบใหม่จ่ายตังเพิ่มใหม่อีกตั้งหลายพัน
เฮ้อ...
อันที่จริงก้อรู้ตัวว่าต้องเรี่มเตรียมตัวตั้งแต่ตอนปิดเทอมแล้วนะแต่รู้สึกว่าจะไม่เหลือเวลาปิดเทอมแล้ว
ปิดเทอม(เกือบ)ครั้งสุดท้ายของชีวิตก้อขอพักผ่อนซักหน่อยเหอะ
ก้อคงพักผ่อนสมใจแล้วล่ะ..ก้อเล่นเที่ยวซะเต็มสตรีมขนาดนั้น
หนีความจริงมานาน
ยังไงซะก้อต้องทำมันอยู่ดี
เพราะฉะนั้น...อ่านหนังสือซะ!!!
พรุ่งนี้จะได้stethแล้ว..เมื่อวานไปดูสีมาแล้ว
pink..ชมพูได้ใจจริงๆประมาณสีชมพูkitty
ใช้แล้วคงเป็นหมอที่ดูคิขุน่าดู
หวังว่าคนไข้จะเชื่อถือนู๋นะ..เหอะๆ
ขอคืขุซัก2ปีเด่วพอเป็นexternจะเปลี่ยนเป็นสีที่มันดูภูมิฐานกว่านี้นะจ้ะ
ว้าวว..นี่เราก้อเข้าใกล้ความเป็นหมอขึ้นมาอีกนิดแล้วสินะ
จะมาทำตัวไร้ความรับผิดชอบไม่ได้แล้ว
เพราะสิ่งที่เราต้องรับผิดชอบต่อไปคือ..ชีวิตคน
ว่าแล้วก้อไปอ่านต่อดีกว่าKUBรอเราอยู่
FiGhTo!!!!
 p.s.
ช่วงนี้จะสอบกันถ้วนหน้า..ไงก้อสู้ๆนะจ้าเป็นกำลังใจให้เสมอ
2 juillet ...~*..ในวันที่ใจอ่อนล้า..*~...เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้ ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม * อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป กอดความเหงาไว้กับใจ ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ต้องเข้มแข็งและก้าวเดินต่อไป... ชอบเพลงนี้จัง
รักพี่บอยตรัยด้วย..เป็นผู้ชายที่มีรอยยิ้มสดใสที่สุดในโลกเลย
 พีกะเอส
ช่วงนี้เหงาจัง..เหอะๆๆ
รักตัวเอง พ่อแม่พี่น้อง เพื่อนฝูงทุกท่าน
แต่ตอนนี้ขอรักตัวเองให้มันมากๆหน่อย...
ขอดูแลตัวเองบ้างนะจ้ะ
6 mai ...~*DoCTaL..CaMpA..*~... ในที่สุดค่ายหมอครั้งที่10ก้อเสร็จลุล่วงไปด้วยดีแล้วว เห็นคนอื่นเค้าเขียนลงสเปซกันเราก้อเขียนมั้งดีกว่า เหอะๆๆ   ครั้งนี้เราทำงานเป็นstaffไม่ใช่พี่กลุ่มเหมือนปีที่แล้วก้อเลยไม่ค่อยได้สนิทกะน้องๆมากเท่าไหร่
งานหลักๆของเราก้อคือ จัดหอให้น้องนอน งานนี้ก้อมีปัญหาบ้างอ่านะแต่ก้อลุล่วงไปได้ด้วยดี เริ่มตั้งแต่ตอนแรกก้อขอๆห้องเพื่อนไว้เผื่อว่าพี่ออกไม่ทันค่าย แต่ก้อพอรู้ๆอ่านะว่าเพื่อนๆก้อกลัวของหายกันบวกกับปีที่เเล้วก้อมีประวัติมาบ้าง เราก้อเลยตัดสินใจใช้ห้องที่ว่างทั้งหมดเลยจำเป็นต้องให้น้องผู้หญิงนอน4คน(จาก3) เพราะปีนี้ผู้หญิงเยอะว่าผู้ชายประมาน2เท่าเร้ยอ่า แระก้อโคดโชคดีคือแต่ละหอที่จะเอามีห้องว่างเท่ากับจำนวนห้องที่เราจะเอาพอดีเด๊ะเร้ย เหอะๆๆดีใจสุดๆ แต่ก้อต้องขอโทดน้องๆด้วยที่พี่ต้องให้นอนอัดกันแถมอากาศก้อร้อนแต่พี่หาพัดลมให้น้องได้แค่ห้องละ1ตัว แต่ก้อโชคดีของน้องๆอีกที่ฝนตกอากาศเลยไม่ร้อนระอุเหมือนช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาอิอิ อ๋อแระก้อมีปัญหามาจนวินาทีสุดท้ายคือมีน้องมาเพิ่มใหม่4คนเป็นผู้หญิงซะ3 เราก้อเลยต้องให้ห้องของน้องปี2ไปห้องนึงเปิดห้องใหม่ให้น้องส่วนน้องผู้ชายก้จับเข้าห้องเพื่อนเพิ่มคนนึงไป แล้วก้อพอดี๊พอดีอีกที่น้องปี2ที่จะเอาห้องเค้าอยู่เชียงใหม่กลับบ้านสะดวกเลยไม่ต้องหาห้องเพิ่ม แระก้อเอาน้องกวางมานอนกะเราอีกคน(ซี้อยู่แร้วเร้ยเม้ากันไป) งานหออย่างอื่นก้อไม่มีอะไรมากหรอก
ก่อนน้องจะมาก้อเอาพัดลมไปไว้ที่ห้องแระก้อเช็คสภาพห้อง คราวนี้เลยเป็นโอกาสอันดีให้ดิชั้นได้ขึ้นไปบนหอชาย55+ อยากจะบอกว่าหอชายไหงมันสะอาดกว่าหอหญิงฟร่ะ หน้าห้องก้อไม่รกเท่าอีกตะหาก รองเท้าก้อเป็นระเบียบกว่าด้วยอ่า โอ๊วว...งงไปเลยอ่า อายเลยครับท่านอายไปเลย แระพอน้องมาวันแรกก้อแจกของน้องกัน(ไม่ใช่แจกของอย่างที่คุณคิดโฮะๆๆ)
ชั้นแจกพวกกุญแจ แระชุดบรรเทาภัยหนาว(ตามจอร์เจียตั้งให้)ประกอบไปด้วยผ้าห่ม(โรงบาล)แระปลอกหมอน(สีเขียวอี๊ๆๆ)ตะหากย่ะ ตอนแจกก้อแอบวุ่นวายคือต้องแจกของแระให้น้องเซ็นชื่อรับกุญแจไอเราก้ออุดส่าแบ่งเป็นฐานๆแต่ก้อยังวุ่นวาย สงสัยปีหน้าเราว่าขนของไปไว้บนห้องให้เลยน่าจะดีกว่าแต่มันก้อเหนื่อยคนจัดอีกนั้นแระ..เฮ้อ แระแล้วการแจกของก้อลุล่วงไปด้วยความวุ่นวาย(ที่เป็นมาทุกปี)หึหึหึ งานหอก้อเท่านั้นแระพอวันจบก้อมานั่งเชคห้องทุกห้องกะนั่งนับจำนวนปลอกหมอนแระผ้าห่ม
นั่งนับกันมึนไปเลยอ่าแบบแบ่งเป็นกองล่า10แต่เรานับได้9เพื่อนนับได้11 อะไรแบบนี้55+แต่ก้อหนุกดีนะ ตอนเชคห้องนี่ก้อพาหวานบุกหอชายแระพาป๊อกแป๊กไปบุกหอหญิงด้วยกัน55+ ผลัดกันๆโอกาสหายากนะเฟ้ยขอบอกๆ..เหอะๆๆ  วันที่2ก้อเป็นพี่ฐานกรอสด้วยอยู่กะอิเป้ (หญิง)แอบโปกฮาา
ก้อนะจับชั้นกะอิเป้มาอยู่ด้วยกันก้อโจ๊กกันไป แอบเอ็นดูน้องง่า คือฐานเรามันต่อจากpathoอ่ามันยากมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(ยากขนาดชั้นปี2ยังงงงวยเร้ย..ก้อพี่สันออกอ่ามันจะง่ายได้ไงอ่าเนอะ..อิอิ) น้องก้อเร้ยจะยมๆกัน(เหนื่อยๆเบื่อๆกันน่ะแปลให้)เพราะโดนดูดสมองมาเยอะ เรากะอิเป้ก้อเร้ยต้องใส่มุขกะจุยกะจายแป๊กบางฮาบางไปเรื่อย ติดใจน้องกอฟค่ะถามว่ารู้จักbicepมั๊ยอิคุณน้องก้อเลยเบ่งกล้ามโชซะงั้น แถมพอแซวเรื่องsixpackคุณน้องดันเปิดพุงโชจริงๆอีก..โคดฮาเร้ยซื่อๆน่ารักดี555+(หล่อด้วยน่ะกรั่กๆๆ) วันนั้นเร้ยอยู่ห้องกรอสยาวนานที่สุดวันหนึ่งเร้ย(ทั้งวันน่ะ)..เหม็นตัวเองมากมาย แระอีกวันต้องพอน้องไปround wardอ่าคือมันต้องroundตอน8.30ใช่ม่ะ
แระเราก้อนัดน้องว่าจะโทรไปปลุก6โมงครึ่งนะมากินข้าว7โมงครึ่งนะจะออกจากที่กินข้าวไม่เกิน8โมงนะอย่างงู้นอย่างงี้ แต่พอวันจริงค่ะ เนื่องจากว่าอิคุณนุ่มนอนไม่ถึง4ชั่วโมงดีมาหลายวันมากๆเร้ยตื่นไม่ไหวค่ะ ยิ้มโทรมาตอนเกือบ8โมงบทสนทนาเป็นเช่นนี้ ยิ้ม:นุ่มๆอยุ่ไหน อิชั้น:(เสียงงัวเงีย)เพิ่งตื่น--" ยิ้ม:เฮ้ยแกน้องมารอนานแล้วนะเว๊ย อิชั้น:(เสียงตกใจขั้นสุด)หาาาาาาาาจะรีบไปเดียวนี้เร้ยT0T จากนั้นอินุ่มก้อลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีย้ำว่าทันทีแระก้อคว้าแปรงสีฟันยาสีฟันไปแปรงฟัน(ลวกๆ)หน้าก้อไม่ล้างอีกตะหาก สภาพอิชั้นโคดจะโทรมหัวฟูๆคือผมเรามันต้องเซทก่อนไงเพิ่งตัดใหม่มาอ่าข้างบนจะชี้ๆ แระพอไม่เซทมันเร้ยฟูๆ โคดอายสภาพลงไปนี่ทุกคนอย่างฮาสภาพชั้นกันใหญ่เลยอ่าแต่ก้อพาน้องไปถึงวอร์ดเด็กทันเวลา ไปถึงก้อไปนั่งรอพี่เด้นมา เจอพี่แนนด้วยอ่า(พี่รหัสชั้น)อายเจ๊ว่ะวันนั้นนี่สภาพสุดๆเจ๊ทักว่าอ้วนขึ้น..มีแต่คนทัก.. แม้กระทั่งอ้ายคนขับรถพอช.ยังทักเร้ยทั้งอ้ายกิตกะอ้ายชิตเร้ยอ่าแระก้อลุงแอ๊ดตรงที่ขนผ้าห่มก้อทัก55+ (คือไปขนผ้าห่มจนลุงจำหน้า+หุ่นได้ซะงั้นอ่ะ)อายสุดซึ้ง..ช่วงนี่เร้ยเข้าคอสอยู่555+เด่วผอมแน่เว๊ย เอ่อต่อๆก้อนั้นแระก้อไปroundเดินตามบรรดาพี่ๆไปมีพี่เอกคอยอธิบายเป็นภาษาปกติให้ฟังแต่อันไหนเราเรียนแร้วพี่เอกจะโยนมาให้เราอธิบาย(ซะงั้นเลยนะ) เราก้ออธิบายเท่าที่จำได้อ่า..แหะๆๆ ก้อพอลงมาก้อรีบกลับไปแปลงโฉมใหม่ซะ กลับมาเจอยัยน้องกวางนอนอยู่เลยมันบอกมันก้อไปไม่ทันเพื่อนนัดเหมือนกัน 55+สรุปใครนอนห้องนี่นี่ตื่นม่าทันซักกะคนว่างั้น พอเสร็จก้อไปดูนิติเวช(มีมา3ศพ)ครั้งแรกในชีวิตกับการเห็นผ่าศพคนสดๆขนาดนี้ ความรู้สึกตอนนั้นคือโหวงโคดๆ..ไม่เป็นลมนะแต่มันโหวงมันรู้สึกปลงตกทันทีเลย น้องป่านนี่บีบมือเราตลอดเลยแต่ก้ออยู่ไม่ไหวรีบวิ่งออกไปเลยอ่า สงสารน้องคือมีหลายคนมากที่ทนดูไม่ได้ร้องไห้ออกมาก้อมีเป็นลมก้อมี อ้วกก้อมี แต่อย่างว่าขนาดเราเคยผ่ากรอสมาแล้วยังโหวงเร้ยน่ะ มันต่างจากอาจารย์ใหญ่โดยสิ้นเชิงทุกอย่างสดกว่ามากๆ...นี่พิมไปภาพยังติดตาเลยนะเนี่ย น่ากลัวจริงๆ แระก้อทำฐานเกมกะแอ้เป็นฐานมืดน่ะ
ให้น้องปิดตาเดินๆแร้วก้อมีล้วงสาคู(โคดจาเหนียว) เราอยู่ตรงที่ให้ล้วงง่าหนุกดี น้องโคดกลัวเลย..เหอะๆๆ(แต่ก้อสงสานตรงที่มันเลอะเทอะยู่เหมือนอ่า) ได้พวกพี่นิวพี่ฝ้ายมาช่วยแกล้งน้องอีกแรง พี่นิวแกล้งเป็นเจ้าแม่สร้อยทองง่าแระก้อแบบแกล้งให้น้องปิดตาเดินๆไปบอกว่าเจ้าแม่นี่ศักสิทมากนะในคณะแพทย์นี่ไหว้กันทุกคน ให้น้องท่องตาม "อินี่มานี่..กำหามกุ...ยกขาย่ะ"แต่แนวแบบบทสวดๆหน่อยน่ะนึกซาวตามเอง แระก้อให้น้องพูดคำขอมาน่ะน้องขอน่ารักกันมากเลยอ่าแบบขอให้โลกสงบสุข คนไทยรักกันไรงี้ แระไอโอมมันไปบอกน้องให้รำถวายเจ้าแม่น้องก้อทำเเบบน้องคนนึงก้อสอนอีกคนเร้ยอ่าแบบเทอๆรำแบบนี่นะ..(ทั้งๆที่ปิดตา) น้องโคดเจ๋งเร้ย ก้อคืนเปิดใจก้อไม่มีไรมากก้อประทับใจดีนะเราว่า..การแสดงน้องก้อเจ๋งมากๆเลยด้วย
ไม่อยากให้ค่ายจบเลยเนอะ เราอยากมีโอกาสคุยกะน้องๆมากกว่านี่ไม่ค่อยได้คุยกะน้องเทคเร้ยอ่า(น้องแพร..ดาวค่ายเร้ยนะเว๊ย..อิอิ) เสียดายจัง..แต่ก้อรูสึกดีอ่าแบบวันสุดท้ายก้อยังมีน้องก้อเข้ามาคุยมาขอเมลไรงี้ รู้สึกดีจัง...น้องบั๊ค น้องป่าน น้องมีน(ที่เราพาไปround ward)พูดเหมือนกันทุกคนเร้ยว่าอย่าตื่นสายบ่อยนะพี่55+ อายน้องฟร่ะ..แหะๆๆ ค่ายก้อจบไปแล้วแต่ความประทับใจมันยังคงอยู่นะ  ขอบคุณเพื่อนๆmed shineทุกคนที่ช่วยกันสร้างค่ายนี่จนมันสำเร็จไปได้ด้วยดี
ขอบคุณน้องๆนะค่ะที่มาเข้าค่ายนี่..หวังว่าน้องคงค้นพอตัวเองนะ ขอบคุณน้องๆที่มีอุดมการณ์เดียวกัน..ฝันไว้เเล้วทำมันให้สำเร็จนะค่ะ..ประเทศยังต้องการหมอที่ดีอีกมากนะ ขอบคุณพี่ๆที่คอยให้คำปรึกษาคำแนะนำด้วยนะค่ะ ขอบคุณน้องๆปี2ด้วยที่มาช่วยกันทำค่ายด้วยจ้า ปีนี่กับปีที่แล้วค่ายเดียวกันแต่เราอยู่คนละตำแหน่งหน้าที่ก้อให้ความรู้สึกต่างกันไป
แต่ไม่ว่าจะทำอะไรสิ่งหนึ่งที่ได้เหมือนกันคือ ความประทับใจและประสบการณ์ รักเพื่อนๆmed shineทุกคนเร้ย
   ขอบคุณแอ้ที่ให้ชั้นไปนอนบ้านตั้งคืนนึง(ไปกินข้าวฟรีด้วย..อิอิ)เด่วจะไปรบกวนใหม่55+ขอบคุณเจมส์กะเป้หญิงที่ให้เราไปบุกสวนมะม่วงแระไปจับปลา(ตัวน้อยๆ),กุ้งฝอยแถมยังได้กินปลาจนพุงกางอีกตะหาก55+วันนั้นที่ไปบ้านเป้ญกันหนุกหนานมากๆเร้ย..วิดบ่ออีกเมื่อไหร่เรียกเร้ยนะแกจะไปช่วยจับ55+(รึช่วยกินว้าา) ขอบคุณอิเป้ชายที่ให้ไปรบกวนบ้านตั้งหลายวัน(ดูดแอร์)ยกขบวนกันไปเกือบทั้งชมรมไปล้างตู้เย็นบ้านแกซะเกลี้ยงเร้ย55+ไว้ยกห้องพอช.ไปไว้บ้านแกเลยดีมั๊ย?55+ ช่วงที่ขึ้นไปทำค่ายมีความสุขโคดๆจะไม่ลืมเลย...จริงๆไปเจอมาน่ารักดีเร้ยเอามาแปะไว้..อิอิ
15 avril ...~*..DrEaM..*~... ชีวิตคนเราเกิดมาเพื่อ?
บางคนเกิดมาเพื่อที่จะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
บางคนเกิดมาเพื่อเอาประโยชน์จากโลกใบนี้เข้าตัวเองแต่ไม่เคยให้อะไรโลกคืนเลย
บางคนเกิดมาโดยไม่คิดอะไร..อยู่ไปเรื่อยๆแล้วแต่กระแสชีวิตพาไป
ขึ้นอยู่กับว่า...เราเลือกที่จะเกิดมาเพื่ออะไร..?
เรามีความฝันอย่างนึง
มันเป็นความฝันที่เรามีมานานแล้ว
เป็นฝันที่ไม่กล้าบอกใครเพราะกลัวว่าวันนึงสิ่งต่างๆรอบกายจะทำให้เราไขว่เขว่
หวั่นไหวไปกับมัน..จนลืมความฝันของตนเอง
เราจะเฝ้าย้ำบอกตนเองตลอดว่าคนเราจะต้องการอะไรมากมาย
เกิดมาไม่นานก้อไป
ควรทำอะไรเพื่อผู้อื่นดีกว่า
อยู่ไม่นานก้อควรทำอะไรคืนให้กับแผ่นดินเกิดเราบ้าง
(อาจฟังดูอุดมการแรงกล้า แต่เรารู้สึกจริงๆ)
แต่ด้วยอุปสรรคต่างๆนานาที่ขวางกั้นเรากับฝั่งฝัน
มันก้อทำให้เราท้อและลังเล
เฮ้อ...
แต่หวังว่าซักวันเราจะเห็นหนทางที่แน่ชัดว่าเราจะก้าวไปทางไหนสักที
หวังว่าเวลาและประสบการณ์จะเป็นตัวบอกว่าเราจะถึงฝั่งฝันหรือไม่
หรือความฝันจะเปลี่ยนแปลงไปเพราะหัวใจที่มันไม่เข้มแข็งพอ
อ่านแล้วคงไม่เข้าใจ..เหอะๆ
ฝันนั้นคืออะไรไม่กล้าบอกใคร
กลัวทำไม่ได้จะกลายเป็นคนที่มีแต่อุดมการณ์แต่ทำไม่สำเร็จ
..อายไม่อยากบอก
 มาโหมดปกติดีกว่า..
เพิ่งกลับมาจากการเที่ยวมาราธอน
เสม็ด(กะหมิงแพรแนนบุ๋มจิยา)-ห้วยขาแข้ง(กะม่ามี๊)-เกาะสุรินทร์(กะพอช.)
หนุกหนานทุกทริป
ตัวเร้ยดำขั้นสุดตอนนี้อยู่ในขั้นตอนการฟูมฟักตัวเองให้ขาวขึ้นอยู่
ปีนี้สงกรานเลยไม่เปียกแม้แต่น้อย
โฮะๆๆๆ
ทะเลนี่มานสวยจริงๆอยากจะอยู่ที่ทะเลนานนาน
แต่อีกไม่นานก้อต้องกลับไปเรียนอีกแระ
มีสอบก่อนขึ้นปี3อีกตะหาก
ยังไม่ได้อ่านสักกะตัว
55+
ตามฟอร์มน่ะแระตรู
ไปแระ
 ตอนนี้ค้นหาตัวเองอยู่ แนะนำให้ดู"เด็กโต๋" เราเพิ่งได้ดูตอนไปเที่ยวใต้ดูแล้วมันให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด
หนังเรื่องนี้ให้แรงบันดาลใจให้เราพยายามมั่นคงในฝันของเรา
ไดวันนี้ไม่มีธีมอะไรมันปนๆกันไปหมดเลย..55+31 décembre ...~*Happy NeW YeaR 2007..*~...
ปีใหม่ก็เลยนั่งทำthemeใหม่ซะเร้ย ฮิ้วๆๆ แต่ก้อแอบอารมเสียนิดนึง คือเราทำไว้3ล๊อคอ่าแต่มันเหลือแค่2 เพราะเฮดไดข้างบนง่า แต่ก้อนะเราเอาเฮดไดไว้ดีกว่าอุดส่าทำ ก้อเลยต้องปล่อยให้ลิสกะรูปมันมาอยู่ตรงกลางอย่างใหญ่โตมโหฬารต่อไป จนกว่าอิชั้นจะหาโค้ดมาเปลี่ยนได้ล่ากานนะจ๊ะ ยังไงก็ขอบคุณพี่เป้มากน้าค่ะที่ช่วยนุ่มแก้โค้ด..ขอบคุณค่า
มาว่ากันด้วยเรื่องปีใหม่ดีกว่าเนอะ ปีใหม่ปีนี้ก้อเริ่มต้นด้วยระเบิดเสียแร้วง่า แถมเลื่อนเวลาcount downอีกตะหาก ใครหนอใครช่างใจร้ายใจดำวางระเบิดในวันเทศกาลได้ว้า ทำไมเค้าถึงไม่คิดถึงชาวบ้านชาวช่องเค้าบ้างเร้ยรึไงนะ แย่จริงๆ แต่เดี๋ยวผลแห่งกรรมก็คงจะตามคนทำเองนั้นแระเราก้อได้แต่หวังว่ามันจะตามทันไวๆล่ากัน ขอแสดงความเสียใจกับผู้ที่ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตด้วยนะค่ะ
ปีใหม่ปีนี้ก็ขอให้เป็นปีที่ดีขึ้นกว่าเดิมสำหรับประเทศไทย เหตุการณ์ต่างๆที่มันไม่สงบก็ขอให้มันดีขึ้น ขอให้คนไทยรักกัน ขอให้คนชั่วคิดสำนึกดีขึ้นมาบ้าง แระก้อขอให้เพื่อนๆมีความสุขสมหวังทุกๆเรื่องเร้ยน๊า สาธุ สาธุ ส่วนตัวเราขอสัญญาต่อหน้าน้องไดอารี่ดังนี้...
ข้อนี้แอบยากแต่เราจะทำให้ได้คอยดูโฮะๆๆ
มีไรหนุกๆมาแนะนำกัน ขอบคุณสแตมป์เบอรี่น๊าค่าสำหรับเวบ เป็นเวบที่matchหน้าเราเข้ากับดาราว่าเราเหมือนใคร ฮ่าๆๆ ของชั้นเหมือนMichelle Chongเร้ยน๊าเว๊ยโฮะๆๆๆๆ ไม่เชื่อดู โฮะๆๆ
ลองเข้าไปเล่นได้ที่ http://www.myheritage.com/FP/Company/tryFaceRecognition.php ลองเล่นดูเน้อ..เหอๆๆ
26 décembre ...~*..LoneLy..WinTeR..*~...กริ๊ดทามมายบ๊อคช้านมันเน่าเยี่ยงนี้ฟร่ะ
 ทนไม่ได้เร้ยกะมาอัพซะนิดหน่อย
เหอะๆๆ
 ไปเที่ยวมาแระ
ไปดอยหลวงเชียงดาวมา
โคดสนุกแต่ก้อโคดเหนื่อย
คือเดินขึ้นไปไง
แระอิดอยนี่ก้อสูงใช่เล่นที่ไหน
สูงเป็นอันดับ3ของประเทศเร้ยน๊า
เดินขึ้นไปถึงนี่โคดภูมิใจอ่ะ
กว่าจะถึงนี่เอาช้านเกือบตายคือช้านกลัวความสูงนี่หว่า
แระแบบตอนเดินถ้ามันมีต้นไม้กั้นๆไม่ให้เราเห็นเราก้อไม่กลัวหรอก
แต่ตอนจะไปยอดนี่ดิ
ต้องปีนเขาอ่าแระอีกฝั่งเป็นหินอีกฝั่งเป็นทางลาดๆแบบมองเห็นอ่ะว่าถ้าตกไปจะเปนไง
โคดกลัวง่า
แต่เพื่อนๆก้อช่วยชั้นขึ้นจนถึงจนได้น๊า
(แต่มันมาสารภาพตอนลงจากดอยว่าขำชั้นกันแทบตายคือช้านหน้าซีดมากๆๆ)
แต่พอขึ้นไปถึงนะไม่เสียใจเร้ยที่อุดส่าปีนมาอ่า
สวยมากๆๆ
ไม่รู้จะบรรยายยังไง
แสงอาทิตย์เป็นสีทองเลยอ่ะแระเมฆก้อพัดเข้าหน้า
ชอบมากๆ
วันเกิดปีนี้ก้ออยู่บนดอย
อยู่ใต้ดาวเป็นพันๆดวง
พร้อมฝนดาวตก
เป็นวันเกิดที่โรแมนติคมากๆๆ
เป่าเค้กใต้แสงดาว
หูยย
สุดยอดจริงๆ
 ขี้เกียดเม้าแระ
555
 จน เครียด กินเหล้า กั่กๆๆ(หมายถึงรุปนะช้านม่ากินน๊าเดะดีหุหุ)
โอ๊ยช่วงนี้สับสนยังไงไม่รู้
เป็นไรก้อไม่รู้
ทำไมเรื่องคนอื่นเราช่วยเค้าได้
แต่เรื่องตัวเองนี่เอาตัวไม่รอดซักกะที
หวังว่าซักวันเราจะแก้ปัญหาของตัวเองได้ซักทีนะ
เฮ้อ...
 ตอนนี้เชียงใหม่โคดหนาวววววววว
หนาวมากมาย
หนาวกายขาดคนข้างกายอีก
หนาวเป็นทวีคูณ
เหงาโว๊ยยยยยยยย
ยิ่งหนาวยิ่งเหงา
ก๊ากมาเป็นสำนวน
ป่าวหรอกบ่นเฉยๆก้อไม่ได้เหงาไรมากมายหรอก
แต่บรรยากาศมันพาไปก้อแค่นั้นเอง
ถ้ามีเทอเคียงข้างก้อคงดี
ก้อได้แค่คิด
ได้แค่นี้แระว้า
เฮ้อ
บ่นมากจริงๆด้วย,,,ช้านนี่น้า
ไปแระดีกว่า
   คิดถึงแม่จังว่าแต่คุณแม่ขี้เกียจอัพบ๊อคแระหรออยากอ่านคิดถึงป๊าด้วย
คิดถึงหมิง แนน แพร บุ๋ม ซัง อิยุ้ย ขอบคุณทุกsmsทุกโทสับที่ส่งแระโทมาแม้เราจะไม่ได้อ่าน(ไม่มีสัญญานอ่ะแถมนังออเร้นส่งย้อนให้ไม่ครบอีกตะหากTT_TT)แต่เราก้อดีใจที่พวกแกไม่เคยลืมน้า
 TurN ON ConfuSinG ModE HurHurHur *.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:*..Nu*No0mN!m...>_<~!!...*.:｡✿*ﾟ‘ﾟ･✿.｡.:*...~*LeT The ShiNE of SouL LeaDs US to tHe GoaL oF LiFe*~...
|
||||||
เราจะขยันแระ55+(ก็พูดงี้ทุกปีนี่ว้า..แต่ปีนี้เอาจริงนะ..หุหุ..สู้ๆ)
ปีใหม่แล้วอะไรไม่ดีก็ทิ้งไว้ปีเก่าเริ่มต้นปีใหม่ด้วยรอยยิ้มทุกคนเลยน๊า
รักกันไว้เถิดเราเกิดร่วมแดนไทย..อย่าทำร้ายกันเองเลยปีใหม่แล้ว
|
|
